داستانهای کوتاه

[خورشید حقیقت]

بسمه تعالی

-پسرک مثل هر روز عصر دوچرخشو برداشت و از خونه اومد بیرون .
-هرم گرمایی صورتش را نوازش داد همراه با بوی شرجی خیلی خوشحال بود از شرجی ( آخه شب که میرفت خونه تی وی کویت آینه ایی بود و پر فیلم و کارتون )
-ده - یا زده سالش میشد دیگه اما یه کمی شیطون بود و زیادی سر بسر دخترا میزاشت .
-بیرون اومد لشکرش جمع بود دیگه اولین دور مسابقه رو دور کوچه گذاشتن . همه با سرعت شروع کردن اونم نفر اول بود . همیشه اول بود ( البته بقیه میترسیدن اول بشن ) . وسطای کوچه یهویی یه دختره با دوچرخه اومد جلوش بزور دوچرخه رو نگهداشت . دختره یکی دو سالی بزرگتر بود ازش . پیاده شد که حسابی گرد گیریش کنه . دختره نگاش کرد و گفت : زنجیر دوچرخم افتاده میشه درستش کنی ؟
-خودش نفهمید چی شد که زنجیرشو درست کرد بعد دختره با یه لبخند قشنگ گفت خیلی مهربونی مرسی .
-دیگه نفهمید چی شد. فقط حس کرد یه چیزی توی دلش افتاد یه احساس ضعف نرم و خوش آیند . دختره سوار شد و رفت و اون همانجا نشست رو جدولای کنار خیابون با دستای روغنی و یه لبخند رو لباش . بعدها از دوستاش شنید تا وقتی که هوا تاریک شده بود اونجا نشسته بوده کنار خونه اون دختره و هر چی صداش میزدن جوابی نمیداده .
-شب که شد رفت خونه نمیدونست چشه اومد غذا بخوره دید سیره . تی وی داشت کارتون میداد کیفیت آیینه حوصله اش سر رفت . رفت تو اتاقش شروع کرد به نقاشی ( قبلا از نقاشی نفرت داشت )
-همش پروانه میکشید و صفحه ها رو پر میکرد . یه لحظه چشماشو بست صورت دختره همش جلوش بود . ( بعدا فهمید به این می گفتن عاشقی – عاشق شده بود . )
-اونشب که خوابید قشنگترین خواب تموم عمرشو دید . اولش دید یه پروانه آبی زیبا اومد پیشش و بعد زودی پرید و رفت دنبالش کرد و رفت رسید به یه جایی پر پر گل پر پر پروانه اونقد زیاد که نتونست بشمارشون .
-اون دختره هم اونجا بود وسط پروانه ها دیگه تا صبح داشتن حرف میزدن و با پروانه ها بازی میکردن تو گلا .
-صبح که از خواب بلند شد کلی گریه کردکه چرا بیدار شده با خودش فکر کرد چی میشد همه زندگیم همین خوابه بود با پروانه ها .
-زمان گذشت و دختره رفت ولی عشقش نرفت آخه پسرک عاشق شدنو یاد گرفته بود دیگه .


یا حق