آشنایی با فرادرمانی : شاخه ای از عرفان حلقه

[ماه منور]

« یا منان »

آشنایی با فرادرمانی : شاخه ای از عرفان حلقه
منبع : مقالات گهربار استاد محمد علی طاهری


فرادرمانی شاخه ای از درمانهای مکمل می باشد و ماهیتی کاملا عرفانی داشته ، زیر مجموعه ای از عرفان کیهانی (حلقه ) به شمار می آید . (بنیان گذاری شده توسط استاد محمد علی طاهری – منطبق بر عرفان ایران .)
در این شاخه درمانی ، بیمار توسط فرادرمانگر به شبکه شعور کیهانی ( شبکه آگاهی و هوشمندی حاکم بر جهان هستی ، روح القدس ) متصل شده و ضمن ارائه اطلاعاتی از نحوه اتصال خود ، از طریق گرم شدن ، سرد شدن ، درد گرفتن ، تیر کشیدن ، ضربان زدن ، تشنج و ......اعضای معیوب و تنش دار بدن او مشخص شده و با حذف علائم ، روند درمان آغاز می شود .
نام فرا درمانی از آنجا بر روی این شاخه گذارده شده است که از نوعی نگرش به نام فراکل نگری ناشی شده است . در این نگرش به انسان ، به وسعت و عظمت جهان هستی نگاه می شود نه صرفا مشتی گوشت و پوست و استخوان

جهان انسان شد و انسان جهانی
از این پاکیزه تر نبود کلامی

در این نگرش ، انسان مجموعه ای است از جسم ، روان ، ذهن و کالبد های متعدد دیگر ، مبدل های انرژی مختلف ( چاکراها ) کانال های محدود و مسدود انرژی ( کانال های مطروحه در طب سوزنی ) حوزه ای مختلف انرژی بولاریتی بدن ، حوزه بیو پلاسما ، شعور سلولی ، فرکانس مولکولی ......و بی نهایت اجزای تشکیل دهنده ی ناشناخته ی دیگر .
در این مکتب عرفانی برای درمان ، به همه ی اجزای وجودی او توجه شده و کل وجود ، به طور همزمان در ارتباط با شبکه شعور کیهانی قرار می گیرد تا با صلاحدید و هوشمندی آن ، نسبت به رفع اختلال در اجزای مختلف کارهای فرادرمانی لازم ، توسط شبکه روی بیمار صورت گرفته و مراحل درمان را طی کند .
بنا براین ، از این دیدگاه ، برای درمان همه نوع بیماری می توان از اتصال به شبکه شعور کیهانی کمک گرفت و فرا درمانگر اجازه ندارد که هیچ نوع از انواع بیماری ها را غیر قابل علاج بداند ، زیرا برای شعور و هوشمندی کیهانی هر نوع اصلاح و رفع هر اختلالی در بدن امکان پذیر می باشد .
توضیح اینکه شبکه شعور کیهانی ، مجموعه هوش و خرد و یا آگاهی حاکم بر جهان هستی است که به آن آگاهی نیز گفته می شود و یکی از سه عنصر موجود در جهان هستی می با شد . نظر به اینکه آگاهی نه ماده است و نه انرژی ، بنابر این بعد زمان و مکان بر آن نیز حاکم نبوده و در مان به کمک این شبکه از راه دور و نزدیک امکان پذیر است . همچنین فاقد کمیت بوده و قابل اندازه گیری نیست و همان گونه که ذکر شد ، فقط با ایجاد انگیزش هایی در بدن بیمار ، نقطه ی اثر آن آشکار می شود . بنا بر این ، درمانگر نمی تواند از بابت قدرت آن ، چیزی را به خود نسبت دهد .
سه عنصر تشکیل دهنده جهان هستی عبارتند از : ماده ، انرژی و آگاهی .
نکته مهم در این مکتب این است که بر خلاف خیلی از روش ها ، درمان توسط درمانگر انجام نشده بلکه از طریق اتصال به شبکه شعور کیهانی صورت می گیرد و درمانگر صرفا نقش یک واسطه را بازی می کند تا حلقه ای به نام حلقه وحدت – حبل الله ( که حلقه بسیار هوشمندی می باشد ) تشکیل شود . سعدی در مورد این حلقه چنین می گوید :

سلسله موی دوست ، حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست ، فارغ از این ماجراست

شرط اساسی برای نتیجه گرفتن از فرا درمانی ، حضور بی طرفانه در این حلقه می باشد ، درست مانند یک شاهد و نظاره گر و نیازی به داشتن اعتقاد و ایمان نیست و خارج بودن از این حلقه نیز ، به معنی محروم بودن از فیض این حلقه می باشد .
با توضیح فوق مسخص می شود که فرادرمانی به انرژی و مهارت درمانگر بستگی نداشته و نیازی به داشتن استعداد و قدرت و انرژی خاصی نمی باشد ، بلکه درمان ، توسط هوشی بسیا ربرتر هدایت می شود و قابلیت های فردی تاثیری در انجام آن ندارد ، در نتیجه ، فرادرمانگر نیز دچار هیچ نوع عارضه ای مانند خستگی و تحلیل جسمی نمی شود و نیازی به جبران انرژی از طبیعت و غیره را نخواهد داشت . در ضمن وجود لایه ی محافظ فرادرمانگر را از خطر تشعشع شعور معیوب سلولی و سایر تشعشات منفی بیمار و همچنین از تداخل موجودات غیر ارگانیک ، محافظت می کند .
نکته ی مهم دیگر در این مکتب این است که شخص با سعی و کوشش و تلاش خود درمانگر نمی شود بلکه اجازه ی درمانگری و تجهیز به لایه ی پس از مکتوب نمودن سوگند نامه به او تفویض می شود .

به سعی خود نتوان برد پی به گوهر مقصود
خیال بود که این کار ، بی حواله بود

در این مکتب ، فرد از تمام توانایی ها و قابلیت های فردی کاملا خلع سلاح شده و بدون داشتن هیچ گونه وسیله و روشی که بتواند آنرا به خود نسبت دهد ( پس از تفویض اتصال و لایه محافظ به درمانگر ) اقدام به درمانگری می نماید و در این راستا برای درمان و درمانگری از هیچ نوع تمرکز ، تصور و تخیل ، ذکر و مانترا ، ترسیم سمبل ، تلفیق و روشهای خود هیپنو تیزم و ........ استفاده نمی شود .
همچنین در این مکتب اعتقاد بر این است که انسان در این رابطه می تواند از توانمندی های معنوی بسیار زیادی برخوردار باشد که توان فرادرمانگری یکی از آنها است و از این اتصال می توان در شناخت گنج های درونی بهره برداری نموده و به روشن بینی ( که به معنای روشن دیدن و اشراق ، رسیدن به وضوح ، فهم و درک روشن از جهان هستی می باشد ) رسیده و زمینه ی ارتقاء روح فردی و جمعی جامعه را فراهم نماید و این خود می تواند باعث اعتلای انسان شده و از درد و رنج او بکاهد . زیرا درد و بیماری شایسته ی انسان ، ( همان اشرف مخلوقاتی که خداوند برای خلق او به خود تبریک گفت ) نیست و تلاش برای رهایی از درد و رنج و خفت و خواری ، نه تنها کارمایی ( عکس العمل منفی ) برای او به وجود نمی آورد ، بلکه جزء رسالت انسان نیز می باشد ،، خصوصا این که علت برخی از دردها وبیماری ها صرفا ناشی از طرز فکر و بینش های غلط او می باشد .
درمان به عنوان روش عرفانی ، در راه رسانیدن درمانگر به اهداف زیر ، مورد استفاده قرار می گیرد:

شناسایی و آشنایی عملی با هوشمندی و شعور الهی
شناختن گنج درون و رسیدن به دانش کامل
خدمت به خلق و آشنایی با عبادت عملی و امکان تحقق بخشیدن به آن
فرا درمانی برای بیمار نیز به عنوان یک حرکت عرفانی برای متحول نمودن او به کار گرفته می شود . زیرا ، در این مکتب شفای جسم بدون تحولات مثبت درونی ، فاقد ارزشهای لازم می باشد و اتصال بیمار به شبکه شعور الهی، توجه او را به منبعی هوشمند جلب نموده و او را با حقیقتی شگرف آشنا می کند که به دنبال آن ، زمینه ی ایجاد تحولات درونی او را فراهم می سازد .

ساقیا بده جامی ، زان شراب روحانی
تا دمی بیاسایم ، زین حجاب جسمانی
شیخ بهایی

نکته خیلی مهم : سن ، جنسیت ، ملیت ، میزان تحصیلات ، مطالعات ، تعالیم و تجارب عرفانی ، استعداد و لیاقتهای فردی و ........ همچنین نحوه و نوع تغذیه ، ورزش ، ریاضت و ........ در کار با شبکه شعور کیهانی هیچ گونه تاثیری ندارند . زیرا این اتصال و برخورداری از مدد آن ، فیض و رحمت الهی بوده که بدون استثنا شامل حال همه انسانها می باشد .

بیا که دوش به مستی ، سروش عالم غیب
نوید داد که عام است ، فیض رحمت او
حافظ